Ερμηνεία: Κάλλια Μαυράκη

Μουσική: Κώστας Τρικάλης και Αντωνακάκης Αλέξανδρος

Ποίηση: Τεύκρος Ανθίας 

Επίλογος

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.

Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!

Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,

πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι.

Δεν έχεις δάκρυα να θρηνείς, ούτε κουράγιο να πονείς,

ούτε κραυγές υστερικές να βγάνεις πέρα ως πέρα.

Είσ’ ένα κύμα σιωπηλό μιας τρικυμίας παντοτεινής,

Που γαληνεύει ανήσυχα στην ήσυχη εσπέρα.

Κι όταν θα βρεις το λυτρωμό σ’ ένα παγκάκι ξαπλωμένος,

Και θα σιγήσει ο σίφουνας κι η θύελλα της ζωής σου,

Αλήτη, δε θα πεις ποτέ πως ήσουν κουρασμένος,

Απ’ τον αγώνα το σκληρό της άρρυθμης ψυχής σου.

Αλήτη! Απόψε είν’ η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή.

Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ’ ένα παγκάκι αλήτη!

Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ,

πο ’κανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν σπίτι. 


Comments

There are no comments on this post.